รีวิว
ถ้าคุณเคยเดินเข้าห้างสรรพสินค้าแล้วรู้สึกหลงทางในหมู่แสงไฟฟลูออเรสเซนต์สีเหลืองซีดและกลิ่นพรมเก่า คุณก็คงพอนึกภาพออกว่า Backrooms หยิบความรู้สึกนั้นมาขยายจนน่าสะพรึงขนาดไหน
หนังเรื่องนี้เริ่มต้นในสถานที่ที่ดูธรรมดาจนน่าเบื่อ — โชว์รูมเฟอร์นิเจอร์ใต้ดินแห่งหนึ่ง — ก่อนที่ประตูบานหนึ่งจะเปิดออกสู่สิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ในแผนผังของอาคารใดๆ บนโลก กลุ่มตัวละครจากหลากหลายพื้นเพถูกดึงเข้าสู่โครงข่ายห้องสีเหลืองอมน้ำตาลที่ดูเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุดและไม่มีตรรกะ ไม่มีทางออกที่สมเหตุสมผล และที่แย่กว่านั้นคือพวกเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
เคน พาร์สันส์ เลือกเล่นกับความกลัวที่ฝังลึกที่สุดในจิตใจมนุษย์ นั่นคือความกลัวพื้นที่ที่ไม่มีจุดหมาย ไม่มีความหมาย และไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน สิ่งที่น่าสนใจคือหนังไม่ได้พึ่งพาการกระโดดขู่หรือเลือดสาดเพื่อสร้างความตึงเครียด แต่เลือกสร้างบรรยากาศแบบค่อยๆ บีบ ทำให้คุณรู้สึกอึดอัดสะสมไปเรื่อยๆ ราวกับอากาศในห้องนั้นค่อยๆ ถูกดูดออกทีละนิด
ในแง่การแสดง Chiwetel Ejiofor ทำหน้าที่เป็นสมอทางอารมณ์ของเรื่องได้ดี เขาถ่ายทอดความตื่นตระหนกที่ถูกกดทับไว้ใต้ความพยายามจะคงสติได้อย่างน่าเชื่อถือ ในขณะที่ Renate Reinsve ซึ่งเพิ่งโด่งดังจาก The Worst Person in the World พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอข้ามแนวหนังได้อย่างไม่ติดขัด บทของเธอในที่นี้ต้องการพลังงานที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง และเธอก็รับมือได้ดีกว่าที่คาด
สำหรับคนที่คุ้นเคยกับปรากฏการณ์ Backrooms ในโลกออนไลน์ซึ่งเริ่มจากภาพถ่ายลวงตาที่หมุนเวียนกันในอินเทอร์เน็ตราวปี 2019 หนังเรื่องนี้ถือว่าจับแก่นของ creepypasta ต้นฉบับได้โดยไม่พังความรู้สึกที่ทำให้มันน่ากลัวตั้งแต่แรก ต่างจากการนำ urban legend มาสร้างหลายเรื่องที่ขยายจนอ้วนเกินจนความกลัวระเหยหมด
จุดที่อาจทำให้บางคนสะดุดคือช่วงกลางของเรื่องที่จังหวะหย่อนลงค่อนข้างเห็นได้ชัด และการตั้งคำถามเชิงปรัชญาบางอย่างที่หนังพยายามยัดเข้ามาในช่วงนั้นฟังดูเกือบจะเกินจำเป็น อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องเข้าสู่โหมดสปรินต์ในช่วงท้าย มันก็คืนพลังงานนั้นกลับมาได้อย่างน่าพอใจ
โดยรวมแล้ว Backrooms เป็นหนังสยองขวัญที่ฉลาดกว่าค่าเฉลี่ย เหมาะสำหรับคนที่ชอบความกลัวแบบสมองยังทำงานอยู่ ไม่ใช่แค่กระโดดผวา ถ้าคุณเคยชอบ Annihilation หรือ The Void คุณมีแนวโน้มสูงมากที่จะอยู่กับหนังเรื่องนี้ได้ตลอด 111 นาที
จุดเด่น
บรรยากาศอึดอัดสะสมที่สร้างจากพื้นที่และแสงไฟ ไม่ใช่เทคนิคกระโดดขู่ราคาถูก
การแสดงของ Chiwetel Ejiofor และ Renate Reinsve ที่ยึดอารมณ์ผู้ชมไว้ได้ตลอด
จับแก่นของ Backrooms creepypasta ต้นฉบับได้อย่างซื่อสัตย์โดยไม่ทำลายมนต์เสน่ห์ของมัน
จุดสังเกต
จังหวะช่วงกลางเรื่องหย่อนยานและมีบทสนทนาเชิงปรัชญาที่รู้สึกยัดเยียดเกินความจำเป็น
ผู้ชมที่ไม่คุ้นเคยกับวัฒนธรรม Backrooms ออนไลน์อาจต้องใช้เวลาปรับตัวกับโลกของหนังในช่วงแรก
คำถามที่พบบ่อย
นรกห้องลับ (Backrooms) ดัดแปลงมาจากอะไร?
ดัดแปลงมาจาก Backrooms ปรากฏการณ์ creepypasta ในโลกออนไลน์ที่เริ่มต้นจากภาพถ่ายห้องสีเหลืองลึกลับที่แพร่กระจายบนอินเทอร์เน็ตตั้งแต่ราวปี 2019
หนังเรื่องนี้น่ากลัวมากแค่ไหน เหมาะกับคนกลัวง่ายไหม?
ความกลัวในเรื่องนี้เน้นบรรยากาศอึดอัดและความรู้สึกหลงทางมากกว่าการกระโดดขู่ คนกลัวง่ายพอรับได้ แต่ต้องทนกับความตึงเครียดสะสมตลอดเรื่อง
นรกห้องลับฉายในไทยเมื่อไหร่?
กำหนดฉายวันที่ 27 พฤษภาคม 2026 โดยมีเรตอายุที่ 15 ปีขึ้นไป
ถ้าชอบ Annihilation จะชอบ Backrooms ไหม?
มีโอกาสสูงมาก เพราะทั้งสองเรื่องเล่นกับความกลัวพื้นที่แปลกประหลาดและความรู้สึกว่าโลกไม่ทำงานตามกฎปกติ แนะนำให้ลองดู
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
