รีวิว
มีหนังไม่กี่เรื่องที่ตั้งคำถามเรื่อง "ความเป็นแม่" ได้ลึกซึ้งโดยไม่ต้องพึ่งตัวละครที่เป็นมนุษย์สักคนเดียว The Wild Robot หรือ หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง คือหนึ่งในนั้น และมันทำได้ดีจนน่าตกใจ
เรื่องเริ่มต้นด้วยหุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่ถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งบนเกาะที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่านานาชนิด ไม่มีมนุษย์ ไม่มีผู้สร้าง และไม่มีคำสั่งที่ชัดเจนว่าควรจะทำอะไร สิ่งที่หุ่นยนต์ตัวนี้ถนัดคือการเรียนรู้จากสิ่งรอบข้างและพยายามปรับตัวให้อยู่รอด แต่ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกลับไม่ใช่การหาอาหารหรือการต่อสู้กับธรรมชาติ หากแต่เป็นการต้องรับบทบาทที่ไม่มีโปรแกรมไหนในตัวมันเตรียมรับมือไว้ นั่นคือการเป็นพ่อแม่ของลูกห่านตัวน้อยที่ยังช่วยตัวเองไม่ได้ ฉากเปิดเรื่องทั้งหมดนี้ดำเนินไปอย่างช้าๆ แต่จงใจ เพราะผู้กำกับ Chris Sanders ต้องการให้คนดูรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวและความสับสนของตัวละครในระดับเดียวกัน ก่อนที่เรื่องราวจะขยายตัวออกไปสู่บางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นมาก
ในแง่ของงานฝีมือ The Wild Robot คือหนึ่งในแอนิเมชันที่งดงามที่สุดที่ DreamWorks Animation เคยผลิตออกมา ทีมสร้างเลือกใช้สไตล์ภาพที่หยิบยืมความรู้สึกจากภาพวาดสีน้ำมันและงานอิมเพรสชันนิสม์มาผสมกับสามมิติ ทำให้ทุกเฟรมดูเหมือนภาพวาดที่มีชีวิต แสงในป่ากรองผ่านใบไม้ได้อย่างละเอียดอ่อน ฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงถูกแสดงออกมาด้วยโทนสีที่แตกต่างกันอย่างมีเจตนา ไม่ใช่แค่ฉากหลังที่สวยเพื่อความสวย แต่ทำหน้าที่บอกเล่าสภาวะทางอารมณ์ของเรื่องราวด้วย
การกำกับของ Chris Sanders ผู้ที่เคยสร้าง Lilo & Stitch และ How to Train Your Dragon ยังคงแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ได้ลึกซึ้งกว่าใครในวงการ สิ่งที่ The Wild Robot ทำได้ดีมากคือการไม่ตัดสินใจว่าตัวละครหลักเป็น "ดี" หรือ "ฉลาด" มาตั้งแต่แรก แต่ปล่อยให้ทุกอย่างค่อยๆ เติบโตผ่านความผิดพลาดและการลองผิดลองถูก ซึ่งทำให้ความผูกพันที่เกิดขึ้นในเรื่องรู้สึกจริงและได้มาอย่างยากลำบาก ไม่ใช่ความอบอุ่นที่แจกฟรีตั้งแต่ต้น
การให้เสียงของ Lupita Nyong'o ในบทหุ่นยนต์รอซนั้นน่าทึ่งมาก เพราะเธอต้องแสดงออกผ่านน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นกลางและไม่อ่อนไหว แต่ในขณะเดียวกันก็ค่อยๆ ฝังความรู้สึกบางอย่างเข้าไปให้คนดูสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่ข้างใน ส่วน Pedro Pascal ในบทจิ้งจอกฟินน์ก็นำเสนอพลังงานที่ตรงข้ามกันอย่างได้ผล เขาให้เสียงตัวละครที่ดูเห็นแก่ตัวในตอนแรก แต่ค่อยๆ เผยให้เห็นความลึกที่ซ่อนอยู่ได้อย่างไม่ฝืน ดนตรีประกอบของ Kris Bowers ทำหน้าที่เติมพื้นที่ทางอารมณ์ได้อย่างพอดี ไม่กดดันให้คนดูรู้สึกอะไร แต่เปิดพื้นที่ให้ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นเอง
สำหรับใครที่ตามงานของ Chris Sanders มาตลอด จะเห็นความต่อเนื่องในธีมหลักของเขาที่ว่าด้วยการค้นหาว่า "บ้าน" และ "ครอบครัว" คืออะไรกันแน่ แต่ The Wild Robot นำเสนอคำถามนี้ในเวอร์ชันที่ซับซ้อนกว่า Lilo & Stitch และมีน้ำหนักทางปรัชญามากกว่า How to Train Your Dragon เล็กน้อย ถ้าจะเปรียบกับแอนิเมชันร่วมยุค หนังเรื่องนี้อยู่ในระดับเดียวกับ Spider-Man: Into the Spider-Verse ในแง่ของการกล้าทดลองทางภาพ และใกล้เคียงกับ Soul ของ Pixar ในแง่ของความลึกทางอารมณ์ที่ไม่ได้ทำขึ้นมาเพื่อเด็กเท่านั้น
The Wild Robot เหมาะสำหรับครอบครัวที่ต้องการหนังที่พูดคุยต่อได้หลังดูจบ เหมาะกับผู้ใหญ่ที่อยากดูแอนิเมชันที่ไม่ได้ดูถูกสติปัญญา และเหมาะกับทุกคนที่เคยรู้สึกว่าตัวเองถูกโยนเข้าไปในสถานการณ์ที่ไม่ได้เตรียมตัวมาและต้องพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ มันคือหนังที่ยืนยันว่าแอนิเมชันยังคงเป็นสื่อที่ทรงพลังที่สุดในการเล่าเรื่องของมนุษยชาติ แม้ตัวเอกจะไม่ใช่มนุษย์เลยสักนิดก็ตาม
จุดเด่น
งานภาพวาดด้วยแนวอิมเพรสชันนิสม์สวยงามโดดเด่นมาก
อารมณ์หนังลึกและจริงใจ สร้างความผูกพันกับตัวละครได้อย่างเป็นธรรมชาติ
การให้เสียงของ Lupita Nyongo และ Pedro Pascal ทรงพลังและน่าประทับใจ
จุดสังเกต
จังหวะช่วงกลางเรื่องอาจเนิบช้าเกินไปสำหรับเด็กเล็กบางส่วน
องค์ประกอบไซไฟถูกใช้ค่อนข้างน้อย อาจไม่ถูกใจคนที่คาดหวังแนว Sci-Fi เต็มตัว
ดูได้ที่ไหน
คำถามที่พบบ่อย
The Wild Robot เหมาะกับเด็กอายุเท่าไหร่
เรตอายุ G ดูได้ทุกวัย แต่เด็กอายุ 7 ปีขึ้นไปจะเข้าใจและซึมซับอารมณ์หนังได้ดีที่สุด
The Wild Robot สร้างจากนิยายไหม
ใช่ ดัดแปลงมาจากนิยายชื่อเดียวกันของ Peter Brown ตีพิมพ์ปี 2016
The Wild Robot ฉายในไทยในรูปแบบใดบ้าง
ฉายทั้งพากย์ไทยและซับไทย ขึ้นอยู่กับโรงภาพยนตร์แต่ละแห่ง
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
