รีวิว
มีหนังไทยอยู่ไม่กี่เรื่องที่กล้าเอา "กรุ๊ปเลือด" มาเป็นแกนกลางของพล็อต และทำให้มันฟังดูสมเหตุสมผลในบริบทของโลกใต้ดินที่มีนักฆ่าเป็นตัวละครหลัก เลือดรักนักฆ่า คือหนึ่งในนั้น และมันทำได้ดีกว่าที่ตัวอย่างภาพยนตร์บอกไว้มากทีเดียว
หนังพาเราเข้าสู่ชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่งที่เติบโตขึ้นท่ามกลางผู้คนที่มีอาชีพไม่ธรรมดา เธอรู้จักความตายมาตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่ในแบบที่เด็กทั่วไปจะรู้จัก แต่มันฝังอยู่ในกิจวัตรประจำวัน ในสายตาคนรอบข้าง และในเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายเธอซึ่งกลายเป็นทั้งมรดกและคำสาปในเวลาเดียวกัน ช่วงต้นเรื่องวางพื้นหลังได้อย่างพอดี ไม่รีบอธิบายทุกอย่าง แต่ก็ไม่ทิ้งให้ผู้ชมงงจนเกินไป เหมือนนั่งฟังคนเล่าเรื่องที่รู้ว่าต้องรอก่อน เดี๋ยวทุกชิ้นส่วนจะค่อยๆ ต่อกันเอง จนกระทั่งอดีตที่เธอพยายามทิ้งไว้ข้างหลังค่อยๆ คืบคลานกลับมาอีกครั้ง และคราวนี้มันไม่ได้มาแค่เพื่อเตือน
ในแง่งานฝีมือ ทวีวัฒน์ วันทา แสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจดีว่าหนังบู๊ที่ดีไม่ได้แปลว่าต้องมีฉากต่อสู้ทุกห้านาที สิ่งที่ทำให้เลือดรักนักฆ่าต่างจากหนังแอคชั่นไทยทั่วไปคือการที่ผู้กำกับยอมให้ตัวละครหายใจ ยอมให้ความเงียบอยู่ในเฟรมบ้าง ฉากแอคชั่นเมื่อมันมาถึงจึงรู้สึกเหมือนของจริงมากกว่าการแสดง งานภาพโดยรวมมีทิศทางชัดเจน แสงและสีถูกใช้เพื่อแบ่งโลกสองใบของตัวละครออกจากกัน โลกที่เธอต้องการมีกับโลกที่เธอเกิดมาในนั้น โดยไม่ต้องพูดตรงๆ แม้แต่ครั้งเดียว
พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ คือเหตุผลหลักที่ทำให้หนังเรื่องนี้ยืนได้ด้วยตัวเอง เธอแบกน้ำหนักทั้งหมดของตัวละครไว้ได้โดยไม่ดูเหมือนกำลังพยายาม ทั้งในฉากที่ต้องแสดงความเจ็บปวดภายใน และฉากที่ต้องลงมือจัดการกับศัตรูด้วยตัวเอง ธนภพ ลีรัตนขจร รับบทที่อยู่ข้างๆ เธอได้อย่างไม่ขัดตา เขาไม่ได้เล่นเป็นพระเอกที่มาช่วยนางเอก แต่เป็นคนที่ยืนเคียงข้างอย่างแท้จริง ซึ่งในหนังแนวนี้ถือว่าทำได้ดีกว่าค่าเฉลี่ย ฝั่ง ศิวกร อดุลสุทธิกุล และ ชาตโยดม หิรัญยัติ ได้รับพื้นที่น้อยกว่าที่ควรจะได้ แต่ทุกครั้งที่ปรากฏบนจอก็ฝากรอยไว้ได้ ดนตรีประกอบโดยรวมทำหน้าที่ขยายอารมณ์ได้โดยไม่รบกวน แม้จะไม่มีธีมที่น่าจำเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันดังเกินเหตุหรือหายไปในช่วงที่ต้องการมากที่สุด
จุดที่หนังสะดุดบ้างอยู่ในช่วงกลางเรื่องที่จังหวะหย่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ความยาว 128 นาทีไม่ใช่ปัญหาถ้าทุกนาทีทำงาน แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งที่รู้สึกว่าหนังกำลังอธิบายสิ่งที่ผู้ชมเข้าใจแล้ว และฝ่ายตัวร้ายบางตัวก็ขาดมิติที่จะทำให้รู้สึกคุกคามได้จริงนอกจากในฉากที่ถูกออกแบบมาให้น่ากลัว
สำหรับคนที่ตามผลงานหนังแอคชั่นไทยมาสักระยะ เลือดรักนักฆ่าอยู่ในระดับที่สูงกว่าหนังบู๊ทั่วไปที่ขายแค่ฉากต่อสู้ มันใกล้เคียงกับหนังที่พยายามพูดเรื่องครอบครัวและอัตลักษณ์ผ่านแพ็กเกจของแอคชั่น ในแบบที่หนังไทยทำได้ดีกว่าหนังต่างชาติหลายเรื่องในธีมเดียวกัน ถ้าชอบหนังที่ดูสนุกแต่ไม่รู้สึกว่าเสียเวลากับมัน นี่คือตัวเลือกที่ไม่ควรข้าม และถ้าคุณเป็นคนที่ติดตามพิมพ์ชนกมาตั้งแต่ผลงานก่อนหน้า เรื่องนี้จะยิ่งทำให้เห็นชัดว่าเธอกำลังเดินมาถูกทางแล้ว
จุดเด่น
นักแสดงนำทำงานได้ดีมาก โดยเฉพาะพิมพ์ชนกที่แบกหนักทั้งแอคชั่นและดราม่าได้อย่างน่าเชื่อถือ
ฉากบู๊ออกแบบมาอย่างมีเอกลักษณ์ ไม่ได้ลอกแบบหนังต่างชาติจนเกินไป
จังหวะของหนังสมดุลระหว่างความมันและอารมณ์ได้ดีกว่าที่คาดไว้
จุดสังเกต
ช่วงกลางเรื่องดูเหมือนหนังลดความเร็วลงจนรู้สึกถึงความยาว 128 นาทีชัดเจน
ตัวละครฝ่ายร้ายบางตัวขาดความลึกและแรงจูงใจที่ชัดเจน
ดูได้ที่ไหน
คำถามที่พบบ่อย
เลือดรักนักฆ่า เหมาะกับคนที่ไม่ชอบหนังบู๊ไหม
เหมาะในระดับหนึ่ง เพราะหนังมีเส้นเรื่องด้านครอบครัวและความรักที่จริงจังพอให้คนดูดราม่าตามได้ แต่ฉากแอคชั่นมีความรุนแรงชัดเจนตามเรตอายุ 18+
ผู้กำกับ ทวีวัฒน์ วันทา เคยทำหนังแนวไหนมาก่อน
ทวีวัฒน์มีผลงานหนังแอคชั่นและทริลเลอร์ไทยมาก่อน สไตล์การกำกับมักเน้นความตึงเครียดและบรรยากาศมากกว่าจะพึ่งแค่ฉากบู๊อย่างเดียว
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
