รีวิว
มีหนังอยู่ไม่กี่เรื่องที่สามารถทำให้คนดูรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ทั้งที่ฉากหลังคือโลกที่แทบพังทลายไปแล้ว "ฟินช์" คือหนึ่งในนั้น และมันทำได้อย่างงดงามเสียด้วย
เรื่องเล่าเริ่มต้นในโลกที่แสงอาทิตย์กลายเป็นศัตรู พายุสุริยะขนาดมหึมาได้ทำลายชั้นบรรยากาศโอโซนจนแทบไม่เหลือ อุณหภูมิพื้นผิวโลกร้อนระอุจนการออกไปข้างนอกโดยไม่มีชุดป้องกันเป็นเรื่องอันตรายถึงชีวิต ฟินช์ วัตกินส์ วิศวกรวัยกลางคนที่รอดชีวิตมาได้ด้วยการหลบซ่อนตัวในโกดังใต้ดินเก่าๆ ใช้ชีวิตอยู่กับเดิ้ล สุนัขพันธุ์มิกซ์ตัวน้อยที่เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงอย่างเดียวที่เขายังรักและห่วงใย แต่สิ่งที่ฟินช์กังวลใจมากที่สุดไม่ใช่ตัวเอง หากเป็นว่าหากวันหนึ่งเขาจากไป จะมีใครดูแลเดิ้ลต่อ คำถามนั้นนำไปสู่การสร้างหุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่เขาตั้งชื่อว่า "เจฟฟ์" และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่ยาวไกลทั้งทางกายภาพและทางอารมณ์
สิ่งที่น่าสนใจของ "ฟินช์" คือมันไม่ได้เล่าเรื่องราวการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดในแบบที่หนัง post-apocalyptic ส่วนใหญ่นิยมทำ ไม่มีฝูงมนุษย์บ้าคลั่ง ไม่มีสงครามแย่งชิงทรัพยากร แต่เป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่ใช้เวลาที่เหลืออยู่สอนให้หุ่นยนต์เรียนรู้ว่า "ความเป็นมนุษย์" คืออะไร ความรัก ความรับผิดชอบ และการดูแลผู้อื่นโดยไม่มีเงื่อนไข ประเด็นเหล่านี้ถูกถ่ายทอดผ่านบทสนทนาและช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างสามชีวิตบนรถบ้านคันเก่าที่แล่นข้ามทะเลทรายอเมริกา
Miguel Sapochnik ผู้กำกับที่คนส่วนใหญ่รู้จักจาก Game of Thrones โดยเฉพาะตอน "Battle of the Bastards" และ "Hardhome" เลือกทิศทางที่ตรงข้ามกับภาพจำในงานกำกับก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง เขาถอยออกจากฉากอลังการ หันมาโฟกัสพื้นที่แคบๆ ภายในห้องโดยสาร และปล่อยให้การแสดงเป็นแกนหลักของทุกอย่าง ซึ่งมันได้ผลอย่างน่าประหลาดใจ จังหวะการตัดต่อเปิดพื้นที่ให้ความรู้สึกค่อยๆ สะสม ไม่เร่งรัด ทำให้ผู้ชมได้นั่งซึมซับความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ งอกขึ้นมาระหว่างคนกับหุ่นยนต์ได้อย่างเต็มที่ แม้ว่าจังหวะนี้อาจไม่เหมาะกับผู้ชมที่อยากเห็นแอ็กชันจัดเต็มก็ตาม
ในด้านงานภาพ ทีมถ่ายภาพเลือกใช้โทนสีเหลืองทองกร้านของทะเลทรายเป็นพื้นหลังหลัก สื่อถึงความร้อนระอุและความว้าเหว่ของโลกใบนี้ได้ดีโดยไม่ต้องพูดอะไรมาก ดนตรีประกอบของ Gustavo Santaolalla ไม่ได้กดดันอารมณ์เกินเหตุ แต่แทรกซึมเข้ามาเงียบๆ เหมือนลมหายใจของหนังเอง เสริมให้บรรยากาศโดยรวมรู้สึกเหนื่อยและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน
และแน่นอนว่าหัวใจของทุกอย่างอยู่ที่ทอม แฮงส์ นักแสดงที่ผ่านการรับบทโดดเดี่ยวมาแล้วใน Cast Away ยังคงทำให้ทุกคนลืมไปว่ากำลังดูการแสดงอยู่ ฟินช์ในมือเขาไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่อัจฉริยะ แต่เป็นชายธรรมดาที่กำลังป่วย กำลังเหนื่อย และกำลังพยายามทำสิ่งดีที่สุดที่ทำได้ก่อนที่เวลาจะหมดลง ความละเอียดอ่อนในการถ่ายทอดอารมณ์ของเขาทำให้หลายฉากที่ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษกลับซึ้งได้โดยไม่ทันตั้งตัว ส่วน Caleb Landry Jones ที่ให้เสียงและจังหวะท่าทางให้กับเจฟฟ์ก็ทำได้น่าทึ่ง สามารถถ่ายทอดความไม่แน่ใจของหุ่นยนต์ที่กำลังเรียนรู้โลกได้อย่างน่ารักและน่าเชื่อถือโดยไม่ดูล้อเลียนเกินไป
สำหรับใครที่ชื่นชอบหนังแนว sci-fi ที่เน้นมนุษยธรรมมากกว่าเทคโนโลยี อย่าง Her, I Am Legend ในโทนชีวิต หรือแม้แต่ A.I. Artificial Intelligence "ฟินช์" น่าจะตอบโจทย์ได้อย่างครบถ้วน มันไม่ได้นำเสนอโลกอนาคตที่แปลกใหม่หรือตั้งคำถามทางปรัชญาที่ล้ำลึกเป็นพิเศษ แต่ทำสิ่งที่ยากกว่านั้น คือทำให้คนดูรู้สึกว่าชีวิตเล็กๆ ของคนธรรมดาคนหนึ่งมีความหมายและมีคุณค่าอย่างแท้จริง ผู้ชมที่ชอบหนังที่ใจเย็นและพร้อมซึมซับความรู้สึกจะได้รับประสบการณ์ที่คุ้มค่าแน่นอน ส่วนใครที่คาดหวังการระเบิดและฉากไล่ล่า อาจต้องปรับความคาดหวังก่อนกดเล่น
จุดเด่น
ทอม แฮงส์ แสดงได้ดีเยี่ยมจนแทบลืมว่ากำลังดูหนังอยู่
อารมณ์อบอุ่นและซึ้งกินใจโดยไม่ต้องพึ่งฉากดราม่าเกินจริง
ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ หุ่นยนต์ และสุนัขถูกเขียนออกมาได้น่าเชื่อถือ
จุดสังเกต
จังหวะบางช่วงช้าเกินไปสำหรับผู้ชมที่คาดหวังแอ็กชันจากแนว post-apocalyptic
ไม่ได้นำเสนอมุมมองใหม่ของโลกหลังหายนะที่แตกต่างจากที่เคยเห็นมากนัก
ดูได้ที่ไหน
คำถามที่พบบ่อย
ฟินช์ฉายที่ไหน สามารถดูได้ทางช่องทางใด
ฟินช์เป็นหนัง Original ของ Apple TV+ สามารถรับชมได้ผ่านแพลตฟอร์ม Apple TV+ โดยตรง
หนังเรื่องนี้เหมาะกับเด็กไหม
หนังได้รับเรตอายุ 13 ในไทย เนื้อหาไม่มีความรุนแรงหรือฉากที่รุนแรงเกินไป เหมาะสำหรับครอบครัวที่มีเด็กโตขึ้นไป
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
