รีวิว
มีหนังไม่กี่เรื่องในโลกที่คนดูรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังนั่งดูใครบางคนเอาชีวิตเข้าแลกจริงๆ บนจอ ไม่ใช่แค่ตัวละคร แต่หมายถึงนักแสดงที่รับบทนั้นด้วย และนั่นคือสิ่งที่ทำให้แฟรนไชส์ Mission: Impossible ยืนหยัดมาได้เกือบสามทศวรรษ ภาคปิดฉากอย่าง มิชชั่น: อิมพอสซิเบิ้ล ปิดปฏิบัติการล่าพิกัดมรณะ จึงแบกน้ำหนักความคาดหวังไว้บนบ่าอย่างหนักหน่วง และคำถามที่ทุกคนอยากรู้คือมันส่งท้ายได้สมศักดิ์ศรีหรือเปล่า
เรื่องเริ่มต้นหลังจากความวุ่นวายบนรถไฟที่ปิดภาคก่อนหน้า อีธาน ฮันต์ รับรู้ว่าปัญหาที่ตามหลอกหลอน IMF และโลกทั้งใบมานานอย่าง เดอะ เอนทิตี้ ปัญญาประดิษฐ์ไร้การควบคุมที่ฉลาดกว่าระบบใดๆ บนโลก ยังคงมีชีวิตอยู่และซุกตัวอยู่ในซากเรือดำน้ำเก่าของรัสเซียใต้มหาสมุทร แต่ปัญหาคือศัตรูที่เคยทำให้อีธานเจ็บปวดที่สุดอย่างเกเบรียลก็กำลังวิ่งไปหามันด้วยความเร็วเท่ากัน สถานการณ์จึงไม่ใช่แค่การแข่งกับเวลา แต่เป็นการแข่งกับฝ่ายที่ไม่มีวันยอมแพ้เช่นกัน โดยที่ฝ่ายใดก็ตามที่ถึงเป้าหมายก่อนจะกำหนดชะตากรรมของมวลมนุษยชาติ
คริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่ กำกับภาคนี้ด้วยความตั้งใจชัดเจนว่านี่คือบทส่งท้าย ไม่ใช่แค่ภาคต่อ สไตล์การกำกับจึงเทน้ำหนักไปที่อารมณ์และดราม่ามากกว่าที่เคย ฉากแอ็กชันยังคงอลังการและสมจริงในแบบที่แฟรนไชส์นี้การันตีมานานเป็นทศวรรษ โดยเฉพาะลำดับฉากในเรือดำน้ำที่กดดันและหายใจไม่ออกอย่างแท้จริง แต่สิ่งที่แตกต่างจากภาคก่อนๆ คือแม็คควอรี่ยอมให้ตัวละครหยุดหายใจ ยอมให้อีธานแสดงความสงสัยในตัวเองออกมา และยอมให้ผู้ชมรู้สึกว่ายังมีราคาที่ต้องจ่ายอยู่จริงๆ ไม่ใช่แค่การผ่านด่านแล้วก็ผ่านด่านต่อไปเรื่อยๆ
ทอม ครูซในวัย 60 กว่ายังคงทำสิ่งที่คนอื่นในฮอลลีวูดไม่กล้าทำด้วยตัวเอง ทุก stunt ที่เห็นบนจอล้วนไม่ใช่ CGI และความทุ่มเทนั้นปรากฏชัดในทุกเฟรม แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าในภาคนี้คือการแสดงที่ลึกขึ้น อีธานในเวอร์ชันนี้ไม่ใช่แค่เครื่องจักรปฏิบัติภารกิจอีกต่อไป มีช่วงเวลาที่ครูซปล่อยให้ความเหนื่อยล้าและความสิ้นหวังซึมออกมาผ่านสายตาโดยไม่ต้องพูดอะไรสักคำ เฮย์ลีย์ แอตเวลล์รับบทต่อจากภาคก่อนได้อย่างลงตัว เคมีระหว่างเธอกับครูซเป็นธรรมชาติและไม่รู้สึกฝืน ในขณะที่วิง ราเมสและไซมอน เพกก์ในฐานะทีมเก่าแก่ทำให้รู้สึกว่าตัวละครเหล่านี้มีชีวิตและความสัมพันธ์ที่สะสมมาตลอดหลายภาค ส่วนอีเซ โมราเลสในบทเกเบรียลรับบทผู้ร้ายได้อย่างน่ากลัวและน่าเชื่อถือ ไม่ใช่ประเภทที่พูดมากแต่เต็มไปด้วยพลังกดดันอยู่ตลอดเวลา
งานภาพโดยรวมยิ่งใหญ่อย่างที่คาดไว้ ฉากใต้น้ำและฉากในพื้นที่ปิดทำให้รู้สึกอึดอัดในแบบที่ถูกต้อง ดนตรีประกอบยังคงสานต่อธีมดั้งเดิมที่ฝังในหัวคนดูมาหลายทศวรรษ แต่ถูกปรับให้หนักและเศร้ากว่าเดิม บอกโดยนัยว่านี่ไม่ใช่การผจญภัยสนุกสนาน แต่คือการส่งลาอย่างแท้จริง จังหวะตัดต่อโดยรวมทำงานได้ดี แต่ต้องยอมรับว่าช่วงกลางเรื่องมีบางลำดับที่หย่อนลงจนรู้สึกว่าหนัง 170 นาทีนั้นหนักพอสมควรสำหรับคนที่ไม่ได้ผูกพันกับซีรีส์มาก่อน
สำหรับแฟนๆ ที่ตามมาตั้งแต่ Rogue Nation หรือ Fallout ภาคนี้คือรางวัลที่รอคอยมานาน มันตอบแทนความภักดีของผู้ชมด้วยการให้น้ำหนักแก่ทุกความสัมพันธ์และทุกบาดแผลที่สะสมมา เมื่อเทียบกับหนังแอ็กชันร่วมสมัยในยุคที่ CGI ครองโลก ความจริงในทุก stunt ของแฟรนไชส์นี้ยังคงเป็นจุดยืนที่หาเทียบได้ยาก ส่วนคนที่อยากเข้าฉากแรกโดยไม่รู้เรื่องราวมาก่อนอาจงงกับบริบทและรู้สึกตามไม่ทันในเชิงอารมณ์ แนะนำให้ปูพื้นด้วย Dead Reckoning Part One อย่างน้อยหนึ่งรอบก่อน จะได้รับประสบการณ์ครบถ้วนตามที่หนังตั้งใจมอบให้
จุดเด่น
ฉากแอ็กชันอลังการและดูสมจริง โดยเฉพาะฉากในเรือดำน้ำ
ทอม ครูซ ทุ่มเทการแสดงและ stunt จริงอย่างที่แฟนๆ คุ้นเคย
จังหวะดราม่าและน้ำหนักทางอารมณ์หนักแน่นกว่าภาคก่อนๆ
จุดสังเกต
ความยาว 170 นาที อาจหนักเกินไปสำหรับคนที่ไม่ได้ตามซีรีส์มาก่อน
บางช่วงกลางเรื่องจังหวะหย่อนลงจนรู้สึกเนิบนาบ
ดูได้ที่ไหน
คำถามที่พบบ่อย
ต้องดูภาคก่อนหน้าก่อนไหมถึงจะเข้าใจ Mission Impossible The Final Reckoning
แนะนำให้ดู Dead Reckoning Part One มาก่อน เพราะเนื้อเรื่องต่อเนื่องกันโดยตรง แต่ถ้าตามซีรีส์มาตั้งแต่ต้นจะเพลิดเพลินได้เต็มที่กว่า
Mission Impossible The Final Reckoning เหมาะกับเด็กไหม
หนังได้เรตอายุ 13 ปีขึ้นไปในไทย มีฉากความรุนแรงและความตึงเครียดสูง ผู้ปกครองควรพิจารณาตามความเหมาะสมของเด็ก
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
