รีวิว
มีหนังสยองขวัญไม่กี่เรื่องที่กล้าเล่นกับแนวคิดว่า "สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การสูญเสีย แต่คือการได้คืนมา" และนั่นคือจุดตั้งต้นที่ทำให้ผลงานล่าสุดของ Lee Cronin เรื่องนี้แตกต่างจากหนังสยองขวััญทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะมันไม่ได้ขายความน่ากลัวด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดหรือฉากกระโดดตกใจ แต่ขายด้วยความรู้สึกที่ว่า สายใยครอบครัวที่เคยขาด อาจกลายเป็นบ่วงที่รัดคอคุณได้
เรื่องเริ่มต้นในยุโรปช่วงทศวรรษก่อน เมื่อลูกสาวของนักข่าวคนหนึ่งหายตัวไปกลางทะเลทรายอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีหลักฐาน ไม่มีแม้แต่ศพให้ร้องไห้ ครอบครัวที่เหลืออยู่จึงต้องใช้ชีวิตต่อไปพร้อมกับบาดแผลที่ไม่มีวันสมานได้สนิท แล้วแปดปีต่อมา เธอก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ยังมีชีวิต ยังหายใจ แต่มีบางอย่างที่ผิดปกติอย่างบอกไม่ถูก ฉากที่ครอบครัวต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนี้เป็นครั้งแรกถูกออกแบบมาให้รู้สึกอึดอัดมากกว่าจะรู้สึกอุ่นใจ นั่นคือสัญญาณแรกที่บอกว่าหนังเรื่องนี้รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
ในแง่งานฝีมือ Lee Cronin พิสูจน์ตัวเองอีกครั้งหลังจาก Evil Dead Rise ว่าเขาเป็นผู้กำกับที่เข้าใจพื้นที่ทางกายภาพในหนังสยองขวััญอย่างแท้จริง กล้องของเขาไม่วิ่งหาความน่ากลัว แต่เฝ้ารอให้ความน่ากลัวคืบคลานเข้ามาหาตัวละครเอง ผลลัพธ์คือบรรยากาศที่ตึงเครียดอย่างต่อเนื่องตลอด 133 นาที ซึ่งถือว่ายาวพอสมควรสำหรับหนังแนวนี้ แต่ Cronin จัดการจังหวะได้โดยไม่ปล่อยให้ผู้ชมรู้สึกว่าเวลากำลังถูกถ่วง งานภาพหลายช็อตในทะเลทรายช่วงต้นเรื่องมีความงามแบบที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจในเวลาเดียวกัน ราวกับธรรมชาติกำลังซ่อนบางอย่างไว้ใต้ความสวยงามนั้น ดนตรีประกอบเลือกใช้ความเงียบเป็นอาวุธได้อย่างชาญฉลาด แทนที่จะพึ่งสกอร์ดังๆ เพื่อบอกว่าตอนไหนต้องกลัว
ในส่วนของการแสดง May Calamawy ซึ่งหลายคนรู้จักเธอจาก Moon Knight คือตัวเลือกที่น่าสนใจมาก เธอต้องแสดงในพื้นที่ที่ยากมากตรงที่ตัวละครของเธอต้องฟังดูเป็นตัวเอง แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องให้ผู้ชมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง "ไม่ใช่" และเธอทำได้ดีโดยไม่โอเวอร์แอคติ้ง แจ็ค เรย์เนอร์ รับบทพ่อที่แบกรับทั้งความดีใจและความกลัวในเวลาเดียวกัน ทำได้น่าเชื่อถือโดยเฉพาะในฉากที่เขาต้องเลือกระหว่างความรักกับสัญชาตญาณ ส่วน Laia Costa รับบทที่ต้องอยู่กับความเจ็บปวดเงียบๆ ยาวนานตลอดเรื่อง และมันทำงานได้ดีเพราะเธอไม่ได้แสดงมากเกินไป
สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้แตกต่างจากหนังมัมมี่หรือหนังสิ่งลึกลับจากทะเลทรายที่เคยมีมา คือมันไม่ได้สนใจจะอธิบายกลไกของสิ่งเหนือธรรมชาติมากเท่ากับสิ่งที่ความลึกลับนั้นทำกับจิตใจของมนุษย์ธรรมดาที่ต้องเผชิญกับมัน ซึ่งทำให้มันใกล้เคียงกับ Hereditary หรือ The Witch ในแง่ของน้ำหนักทางอารมณ์ มากกว่าจะเป็นหนังแอ็กชันสยองขวัญแบบ Universal Monsters
สำหรับคนที่โตมากับหนังมัมมี่ยุค Brendan Fraser และคาดหวังจะได้ดูหนังแอ็กชันผจญภัยสนุกๆ อาจต้องปรับความคาดหวังใหม่ทั้งหมด เพราะ Lee Cronin's The Mummy ไม่ใช่หนังประเภทนั้นแม้แต่น้อย แต่สำหรับคนที่ชอบสยองขวัญที่ให้น้ำหนักกับจิตวิทยาและบรรยากาศ หรือคนที่ติดตามผลงานของ Cronin มาตั้งแต่ Evil Dead Rise จะพบว่าเขาก้าวขึ้นอีกขั้นในแง่ความสลับซับซ้อนของเนื้อเรื่องและความละเอียดของการกำกับ ถ้าต้องเปรียบเทียบให้ชัด มันคือหนังสำหรับคนที่อยากนอนไม่หลับหลังดูจบ ไม่ใช่คนที่แค่อยากตกใจในโรง
จุดเด่น
บรรยากาศตึงเครียดสร้างได้ดีตลอดทั้งเรื่อง
นักแสดงหลักถ่ายทอดอารมณ์ครอบครัวที่แตกสลายได้น่าเชื่อถือ
Lee Cronin พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาควบคุมหนังฝันร้ายแนวครอบครัวได้อย่างมีเอกลักษณ์
จุดสังเกต
ความยาว 133 นาทีอาจหนักไปสำหรับคนที่ไม่คุ้นกับหนังสยองขวัญจังหวะช้า
ชื่อหนังที่โยงกับ The Mummy อาจสร้างความคาดหวังผิดทิศให้กับผู้ชมบางกลุ่ม
ดูได้ที่ไหน
คำถามที่พบบ่อย
Lee Cronin's The Mummy เกี่ยวข้องกับหนังมัมมี่เรื่องเก่าไหม
ไม่เกี่ยวข้องกับจักรวาลมัมมี่ของ Universal หรือเวอร์ชัน Tom Cruise แต่อย่างใด เป็นผลงานต้นฉบับของ Lee Cronin โดยสมบูรณ์
หนังเรตอะไร เหมาะกับเด็กไหม
เรตอายุ 18 ปีในไทย ไม่เหมาะสำหรับเด็กและวัยรุ่น เนื่องจากมีเนื้อหาสยองขวัญและความรุนแรงในระดับสูง
นักแสดงนำ
หนังที่คล้ายกัน
